Kiedy żyjesz, myśląc o innych i kochając innych, zdarzą Ci się wspaniałe rzeczy. Poczujesz się spełniony. Poczujesz dumę, płynącą z Twoich bezinteresownych działań, a ta z kolei da Ci łaskę pokory. Aby być pierwszym, musisz być ostatnim. Prawdziwy lider idzie na koniec. Mów to, co myślisz i myśl to, co mówisz. Upewniaj się, że Twoje słowa i czyny są jednakowe.

Czy możesz dać dolara żebrakowi? Czy możesz wysłuchać kogoś, kogo inni omijają? Czy możesz przepracować dodatkową zmianę za rodzica, który musi być z chorym dzieckiem? Czy możesz odwiedzić kogoś? Czy możesz obronić jakiegoś biedaka, którego wyszydzają albo zastraszają? Czy możesz traktować wszystkich ludzi jak swoich braci i siostry? Twój przykład może zarazić innych.

Największym smutkiem jest bycie samotnym i niekochanym. Nie pozwól, aby to było możliwe; nie dawaj na to swojej zgody poprzez lenistwo. Już w tej chwili bezdomność, głód i niebezpieczne ulice mogą przestać istnieć, jeśli przyłożymy się.